Jesteś w strefie
dla pacjenta

Zarejestruj paragon
Katalog produktów Futuro™
Mapa Fizjoexpertów Futuro™

Zapobiegaj
Rehabilituj
Trenuj

Rehabilituj

Jak wrócić do aktywności po urazie?
Urazy i kontuzje to jeden z głównych problemów zdrowotnych naszych czasów. Najczęściej dotyczy on osób aktywnie spędzających czas wolny. Jednym ze sposobów wsparcia leczenia uszkodzeń narządu ruchu może być stosowanie opasek i stabilizatorów. W doborze właściwego produktu oraz szybszym powrocie do sprawności pomoże fizjoterapeuta.

Wzrost częstości występowania urazów w ostatnich dekadach argumentuje się głównie rozwojem motoryzacji, coraz większym zainteresowaniem aktywnym spędzaniem wolnego czasu oraz uprawianiem sportów ekstremalnych. Urazy i kontuzje dotyczą zatem głównie osób aktywnych fizycznie i uprawiających sport. Do najpowszechniejszych uszkodzeń kończyn dolnych zaliczamy urazy stawu skokowego i kolanowego. Poza uszkodzeniami narządu ruchu typu skręcenie, stłuczenie i zwichnięcie, często mamy do czynienia również z przeciążeniem, któremu na przykład ulega staw łokciowy, objawiając się jako tzw. łokieć tenisisty lub golfisty1-3.

Jednym ze sposobów wsparcia leczenia uszkodzeń ciała po urazie czy kontuzji może być stosowanie opasek i stabilizatorów. Przy ich wyborze należy wziąć pod uwagę zarówno stopień uszkodzenia, jak i fazę gojenia. W procesie gojenia wyróżniamy:

  1. fazę zapalną, czyli czas, w którym tkanki reagują na uszkodzenie stanem zapalnym i m.in. silnym bólem
  2. fazę proliferacji, w której wytwarzają się nowe naczynia krwionośne i sieć kolagenowa, a miejsce urazu jest obrzęknięte
  3. fazę remodelingu, kiedy to uszkodzenie zabliźnia się trwale.

Każda z trzech faz gojenia ma znaczenie biologiczne, więc najlepszą strategią pomocy po urazie jest wspieranie prawidłowego i niezaburzonego ich przebiegu4. Kluczowe jest zapewnienie właściwego ukrwienia i unerwienia obszaru objętego uszkodzeniem – jest to warunek konieczny dla procesów zachodzących w dwóch pierwszych fazach odbudowy uszkodzonych tkanek. Z kolei, aby zoptymalizować drugą i trzecią z faz leczenia, , należy stabilizować miejsce urazu, a następnie włączyć ruch, aby usprawniać odbudowujące się tkanki4-6.

Z doświadczeń fizjoterapeutów wynika, że często mają do czynienia ze skręceniami i zwichnięciami będącymi uszkodzeniami małego i średniego stopnia. Głównym celem zastosowania wówczas zaopatrzenia ortopedycznego, takiego jak opaska czy stabilizator, będzie utrzymanie kontaktu pomiędzy rozerwanymi włóknami i tym samym zabezpieczanie przed powiększaniem się obszaru uszkodzenia5. Założenie stabilizatora pozwoli uelastycznić tkanki poprzez podniesienie i utrzymanie ich odpowiedniej temperatury oraz zmniejszając odczucia bólowe zwiększy poczucie bezpieczeństwa ruchowego.

W przypadku stłuczeń często nie jest potrzebna interwencja, aczkolwiek czasem po zakończeniu fazy zapalnej pomocny może być delikatny ucisk (kompresja) i zabezpieczenie termiczne gojących się tkanek3 – dlatego wtedy warto wykorzystać opaskę. Łagodna kompresja wraz z utrzymaniem komfortu cieplnego będzie wspierać właściwe ukrwienie okolic uszkodzenia oraz uelastyczni tkanki.

Kluczowe w procesie powrotu do aktywności fizycznej jest nie tylko właściwe stabilizowanie miejsca urazu, ale regularne całościowe aktywizowanie układu ruchu7. Warto zatem po kontuzji zasięgnąć porady fizjoterapeuty i poznać zasady treningu Optimal Loading – czyli optymalnego progresywnego obciążenia np. kończyny, gdzie odpoczynek zastępuje się zrównoważonym programem rehabilitacji7. Granicę działań terapeutycznych zawsze stanowią doznania bólowe u pacjenta. Optimal Loading można nazwać „leczniczym ruchem”, który wprowadza się, aby stymulować bezpieczne gojenie się tkanek. W praktyce są to odpowiednio dobrane ćwiczenia, działające na pobudzenie krążenia i prawidłową ruchomość oraz aktywizujące mięśnie i więzadła do pracy. Regularne obciążanie kończyny po urazie ma pozytywny wpływ na szybkość powrotu do zdrowia i aktywności fizycznej7.8. Specjalista pomoże znaleźć takie momenty w ciągu dnia, kiedy możemy włączyć w życie codzienne wybrane ćwiczenia. Zadba również o odpowiednią jakość wykonywanych ruchów i zwróci uwagę na dokładną realizację zaleceń rehabilitacyjnych. Dzięki temu łatwiej będzie utrzymać rytm dbania o proces gojenia oraz właściwie kształtować pożyteczne nawyki. Pomoc fizjoterapeuty stworzy wtedy właściwe warunki dla jak najszybszego powrotu do sprawności.

1. Gribble PA, Bleakley CM, Caulfield BM, et al. 2016 consensus statement of the International Ankle Consortium: prevalence, impact and long-term consequences of lateral ankle sprains. British Journal of Sports Medicine 2016; 50: 1493–1495.
2. Bilewicz-Stebel M i wsp. Fizjoterapia wybranych metod leczenia uszkodzeń więzadła krzyżowego tylnego. Medyczne wymiary dobrostanu red. Turowski K. Wydawnictwo Naukowe NeuroCentrum, Lublin 2018.
3. Bisset LM, Vicenzino B. Physiotherapy management of lateral epicondylalgia. Journal of Physiotherapy 2015; 61: 174–181.
4. Ciechomski J. Terapia tkanek miękkich w oparciu o techniki powięziowe na przykładzie urazu mięśni kulszowo-goleniowych. Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja 2014; 56: 12–22.
5. Gaździk TS. Ortopedia i traumatologia. PZWL Warszawa 2009: 23, 32–34, 39–42, 65–67.
6. Stecco C. Functional Atlas of the Human Fascial System. Elsevier 2015: 4–7, 91–92.
7. Bleakley CM, Glasgow P, MacAuley DC. PRICE needs updating, should we call the POLICE? British Journal of Sports Medicine 2012; 46: 220–221.
8. Glasgow P, Phillips N, Bleakley C. Optimal loading: key variables and mechanisms. Br J Sports Med 2015; 49(5): 278–279.

Powrót do artykułów

ZAPOBIEGAJ

NATURA – jak do niej powrócić?

PRZECZYTAJ

TRENUJ

Trenuj nawet w... ŚWIĘTA!

PRZECZYTAJ